11/04/1402

بعد دوماه اومدم خونه بابا حسین دوسه بار زنگ زد بیا در مورد ازدواج بابا جرف بزنیم من خاک برسر تا فاطی گفت تو با حسن سرو سری داری حرف میزدی گفتم بفکر بابا باشین سه سال از مرگ مامان میگذره همشون دخترا بامن چپ افتادن دلم میسوزه میگیره برا خودم میرم مشهد خونهخودم قاسم اوقاتمو تلخ داره میام اینجا اینا موندم خستم دلم میخاد برم یجایی ک نه اینا باشن نه قاسم تنهای تنها باشم خدا جوری دستمو بگیر ک شرمنده نشم خیلی دلم گرفته منی ک ب مادرم وابسته بودم بفکر دامادی بابا باشم اخه بابا هم گناه داره دلم میسوزه واسه بابا کسی بفکرش نیست تا من یچیزی گفتم منو خوردن میترسم امشب قاسم بیاد ابرومو ببرن بی چشمو رو هستن ایناخدا خودت دستمو بگیر منو محتاج اینا و شوهرم نکن